Innlegg

Viser innlegg fra januar, 2015

Eit møte

Bilde
av Olav Aukrust

Eg møtte ei utgomol krekse med krykkje,
ihopkrøkt av alder, med ein'-kragg på ryggjé;
skodd var i høom, og skumt var på fjell.
Myrkt var i morkom, det halla mot kveld.

Det rikta og svikta i turrfuru-skrymt -
ho stod som eit syn der i skodde og skymt.
Eg helsa godt mot, og ho svara Gu'sindé',
det var på ei myr burti fjellom ved Rindé.

"Dæ mæssom e' trur ikkje dauin vil hå me',
å Gu' gje au, leil, at e' snart ha stridt frå me'!"
- ho skolv som på eit tre på ei myrull-myr,
der livande daude krèk innåt og kryr.
Ho stod der so drøymd som ei bergvegg-møy,
so gomol og grå, at ho fekk ikkje døy.
Eingong flaug ho gjætl'-gjente, lettføtt som hindé,
og lokka i langmorkom burti ved Rindé.

Ho einstirde langt inn i dauden og domen,
ho ynskte seg siste timen sin komen;
krokt over krykkja ho stirde og stod.
Handi var krøkt som ei rovfugl-klo. - -
Det serra so rart i eit vindalt tre,
det raut gjenom rømdi og nære ved:
i haust krèk dauden …

Norsk kjærleikssong

Bilde
av Tor Jonsson

Eg er grana, mørk og stur.
Du er bjørka. Du er brur
under fager himmel.
Båe er vi norsk natur.

Eg er molda, djup og svart.
Du er såkorn, blankt og bjart.
Du ber alle voner.
Båe er vi det vi vart.

Eg er berg og naken li.
Du er tjørn med himmel i.
Båe er vi landet.
Evig, evig er du mi.

Kjelde: Dikt i samling, Noregs boklag, 1967, s. 94

Nattsong

Bilde
av Jan-Magnus Bruheim

Dagen har gått til kvile
og står ikkje upp att meir.
Fuglane flyg mot skogen
og roar seg i sitt reir.

Barn knepper sine hender
og søv i den gode fred.
Ventar til morgonen vender
attende - og tek dei med.

Jamvel vinden har stilna -
Sumarnatti er sval.
Fjellgarden  drøymer i blådis
og doggen fell over dal.

Hovud ved hovud, som småborn
søv blomane i si seng.
Fivreld legg vengjene saman,
kløveren søv utpå eng.

Allting kvarast mot natti.
Småkryp og dyr uti skog
leitar seg natte-lege.
Men ikkje ein fredlaus hug -

Tankane flagrar or reiret
søvnlause, utan kvil.
Fører deg med seg dei mange
endelaust lange mil.

Tankane flakkar vide,
vengjestilt - utan ljod.
Det er som du gjæter ein bøling
som aldri legg seg i ro.

Kjelde: Vide er vegane, Aschehoug, 1960, s. 48