Syng, Dovre

Bjørn Sigurd Glorvigen les diktet. Foto: Hans H. Bjørstad
av Vegard Vigerust

Så pen ein bånsull syng ingor mor
som du syng, Dovre, du kvite kor.
Tindain dine og vindain dine
tona' stilt ifrå aille leiom,
sjogen driv over tome veigjom.
Ljose minne frå båndoms tid
syng på fjeillmål i sjæle mi.

E æ mo, og nå vil e såvå lengje.
E vil heim, og svive på mjuke vengje.
Syng Dovre, syng meg utu myrke blindom,
nå vårast landet kring Svånåtindom.

Og um e drogst imot fræmondt fjeill,
så va dæ Dovre som fækk meg leill.
Bygdin dine og dygdin dine
tona' stilt ifrå logne dalom,
sjogen driv innåt gamle svalom.
Ljose minne frå båndoms tid
Syng på fjeillmål i sjæle mi.

Vegard Vigerust
Kjelde: Syng, Dovre

Kommentarer