Innlegg

Viser innlegg fra juni, 2018

Miljø

Bilde
av Lisbet Lid Venås

Buplassar ved Tesse
og fangstgraver
Pilspissar av kvarts på rabbane

Tusentals reinsdyrklauver
hamrande gjennom
hundreåra

Bukken lyfter
hornkrona i silhuett
mot Glittertinden,
jagar gjennom Veodalen
med skjelvande naseborer

Våpenlyd i øyra
Nedfallssmak på tunga
Fjerne rop
over skimrande
lavdekte fjell
etter det tunge regnet

Kobolt-tabletten
glir ned gjennom halsen;
framtida skal bergast!

Men breane rodnar
av kveldssol i vest
og tusenåra
vev seg
inn mellom
horntaggane

Kjelde: Privat

Veg-leiaren

Bilde
av Jan-Magnus Bruheim

Ein gong eg gjekk meg vill i fjellet,
leit eg på slumpelukka.
Eg hadde mist både låm og lei
då eg høyrde ein bekk som klukka.

Eg visste ikkje kvarhelst eg var.
Stod rådvill på same flekken
medan eg undrast kvar leia bar.
Men så slo eg fylgje med bekken.

Han risla og rann millom lyng og lav
frå langt her inne i skaret.
Gjev eg visste så vel kvar eg skulle av,
som bekken han renn i fâret.

Kjelde: Morgonglede: barnedikt, J. W. Eides forlag, 1986, s. 7

Blodraudt rav

Bilde
av Audun Høgbrenna

Vårt solauga kveldar i blodraudt rav.
Og morelden spelar i kvelds-audt hav.

Vindstille tussmyrke kveldar i nord
kvelver seg tunge mot storhav og fjord.

Stormkast og kuling ein seinsommarkveld,
kurande stillheit i sjøfugelfjell.

Barskog og lauvskog frå fjellbryn til strand,
fjordar som tøyer seg innover land.

Høgfjell og vidde og nordlys og snø,
flatbygd og fjellbygd med oppdyrka bø.

Dette er Noreg med høgfjell og hav.
Og kveldssol som badar i blodraudt rav.

Kjelde: Innafor glaset, eige forlag, 1993, s. 80

Stølsmorgon

Bilde
av Rolf Vang

Det blenkjer som doggdråpar
i minnet, stølsmorgnane -
når ein vakna
i kjøleg drag frå budøra -
låg venta første solglimet
innover sels-golvet.
Skinnfellen som kitla
i andletet -
fôrdyna der fjellgraset
mjukna under ein
og anga av sommar

Bjølleklunk og geitebrek
frå fjøskvea.
Skarpe kling når bestemor
vaska mjølkekoppane
under vasstroa.
Kor djupt og inderleg godt
dei sit i ein desse
morgnane på stølen.

Fintoppstigen over vollen
ned mot vatnet
der ein liten brun båt venta.
Sjølve eventyret
når du vart betrudd årene
og drog båten over
hølsvart vatn
der noko av natta hekk att.

Så trygt med bestefar
i bakstamnen
med morgonpipa i neven.
Garnstøet ved Siljeosen
der gylne glimt i djupet
lova fangst

Det er borte nå - alt.
Buglasa glimar mot lyset.
Men ingen røyk stig frå pipa
og syner at stølsgrenda lever.
Vi vart siste generasjonen, vi
som fekk oppleva
ein stølsmorgon i fjellet.

Såmannsdrøm, Dølaringen, 1997, s. 12