Innlegg

Viser innlegg fra mai, 2017

Røtter i disse fjell

Bilde
av Harald Sverdrup

Stille -
To strå rører seg
under varden.
Sola seiler ned i vest.
Tåke i kjølvannet.
Skyene i vest er fjorder,
fjorder røde av alger,
røde av lengt -

Du gror i disse fjell.
Dine røtter knuger stein,
sprenger seg fram til jord.
Du hører reinen rase forbi.
Du hører myrulla hviske.
To mørke strå
mot himlen.
Stille -

Kjelde: Evig byggende Babel, Gyldendal, 1949, s. 25

Frå ei friarferd i Grimsdale

Bilde
av Vegard Vigerust

Døre på sæterstugu
va delt i tvo.
Ho Kari stakk hugu uti gløtte
og tok te å lokke:
Kyre-o, kome no!
Veondeleg vakker var ho Kari
- eg kjende meg heit og mo.

Trøya i bringun henna
var delt i tvo,
men ista'nfor å kikle ni' gløtte
så tok eg te herme:
Kyre-o, kome no.
Da vart ho Kari aldeles rasan,
ho feta ausa og slo.

Såles vart nåsåbeine mitt
delt i tvo.
Og blodet kom fossan utu gløtte,
og fysst utpå natta
var det eg forstod:
Ein kan kikle budeiom innmed bringun,
men ikkje herme kyre-o!

Kjelde: Evig unge Dovre, Dølaringen, 1993, s. 31

Det gol ein gauk

Bilde
av Ole Arnfinn Torgersrud

Det gol ein gauk i lia.
Og døm som hørte på
gjekk måråvakne ut på svarte åkrer.
Ner synnagauken gjel,
er tia komme te å så.

Det gol ein gauk i lia.
Og mang ein gut dro gla
åt danserslettom borti bjørkelundom.
Ner austagauken gjel,
vil vakkergjenta svårå ja.

Det gol ein gauk i lia.
Og både folk og fe
såg eng og åker vaks og låvå lykke.
Ner vestagauken gjel,
da blir det fruktbart år og fred.

Det gol ein gauk i lia.
Det vart så tomt og audt
og stussleg borti gammelstugu-glasom.
Ner nordagauken gjel,
da spørs det daudt

Kjelde: Det gol ein gauk, Dølaringen boklag, 2001, s. 9