Innlegg

Viser innlegg fra mars, 2014

Morgonglede

Bilde
av Jan-Magnus Bruheim

Det er slik ein vakker morgon
då heile verda syng!
Eg vassar i fjellkjørr og eine
og over mose og lyng.

Brått flaksar ei rype or lynget.
Som om ho har skadd ein veng,
brukar ho berre den eine,
medan den andre heng.

Eg er ikkje lett å lure,
eg veit at ho gjer seg til
fordi eg er nære reiret -
Og eg blir ståande still.

Ilt er å sjå og høyre
korleis ho klagar seg.
Eg freistar å herme låten,
og ungane flokkast kring meg!

Du trur meg vel ikkje kan hende?
Eg veit ikkje kva du gjer.
Men fem kyllingar renn gjenom lynget
og kjem meg så nær, så nær!

Det er mest så eg græt av glede
for dette som eg får sjå.
Rypemor treng ikkje reddast
for reiret med alle dei små.

Kjelde: Morgonglede: barnedikt, J. W. Eides forlag, 1986, s. 5

Reinblom

Bilde
av Ragnar Solberg

Is-soleie som
veks ti tæla jord
onde bræ og bråne,
oskyldskvit du røe,
ljos og rein du skin
som ei vårbrur,
blug og fin
ti hard natur.
Ein diktar æ kjæresten din.

E som du æ hjølpelaus,
onde oendelege himile.

E som du skrelle tå
og skranta
ner kje kåte gust
kysse skallin min
ti kaldt sol-drev
ette fjell-ekslom.
Vehle blomster -
du æ ljos og rein.
E som æ suhla te
i sjæl og sinn
tru e frelse vinn?

Kjelde: Du fjell, Aschehoug, 1938, s. 127

Ovær i fjeillé

Bilde
av Rolf Sørumgård

De' æ et helsikes ovær ute,
vind ule og sjogen driv inn gjennum ei otett glasrute.
De' æ haust og oktober nå, -- i fjeillè,
-- de' æ begynt å bli lange og myrke kveillè.

N' Låghalt-Hans ha vore ette rupun i dag,
-- døm strauk te fjells førre tosdan, -- hainn og 'n Syver i lag.
I jår rusla 'n ne'att 'n Syver, -- me' rupsekken dørjande fuill,
-- døm ha vore heldige serdu; ha fått tak ti mange kull.

De' va' nå forresten ikkje berre rupo 'n bar me' se' ne'
ei tyrt me' tifisk ha 'n og tikji me'.
Tifiskan ha døm fanga me' hov i Vetlvassbekkjè,
-- store va' døm og vog tongt i sekkjè.

Min i kveill sit 'n Hans i bu'n åleine,
'n ha fyra i omne me' kjærringkjørr og eine,
og i ljose frå ei sprukkje felomnsdør
sit 'n og skjær kaku og kline på smør.

Uttafor veggjom driv styggen sjøl på;
sjodreve æ så tett at de' æ ikkje mogle å sjå,
i nøvom og taksjeggjè driv ovære' og s…