Innlegg

Viser innlegg fra juni, 2016

Fjellblomen

Bilde
av Ragnvald Skrede



Såg du ein einsleg blome
som duva i solbris mild
langt oppi fjell, der ingen
ventar at liv er til?
Slik kan ein stundom finne
tankar som blyge bur
bortgøymde djupast inne
der som ein minst det trur.

Fjellet er hardt og steingrått,
men blomen er kløkk og fin;
ber i si skire klokke
doggdråpen blank som vin;
spreier sin veike ange,
smiler i sol og vind.
Ein, kanskje, ikkje mange
staden og blomen finn.

Kjelde: I open båt på havet, Aschehoug, 1952, s. 34

Byggje tårn

Bilde
av Tor Jonsson

Grava gråstein
utor veitom.
Bera lyftarstein
opp mot høgste leitom-

Lyfte draumen
opp or einsemddjup.
Bera draumen
bort frå stygge stup.

Vera ein.
Bera stein.

Stein er søkkt
djupt i dy.
Bera - Byggje høgt-
Byggje tårn mot sky.

Bera stein.
Gjera draumen stor.
Byggje tårn,
bru frå jord-

Byggje høgt
over li og lein-
Bera denne draumen-
Bera stein.



Kjelde: Dikt i samling, 1967, s. 174.

Til Haverdalen

Bilde
av Vegard Vigerust

Vakne på Haverdalssæter
ein tidleg morgo med blått um tind,
solljos blankt gjønnum glaset inn,
kvitskura bord og benkje,
kåpårkjele som blenkje!
Og dovrmål uti svale -
Mat servert inni stugu.
Såmår i Haverdale,
og Rondan syne fram hugu!
Sus i fosse, men lell så stilt,
fjellet ligg her med lange lino.
Ikkje har eg i hogje ilt.

Signe deg, Haverdalssæter,
ein haustleg efta med blåst i fjell:
tokke seg innåt peis og eld,
berre døse og drye,
sitja godtrøytt og lye
på regn som slæ mot rute,
bål som språkå og lågå,
vind langsmed veggjom ute.
Kan vel ein vandrar klågå?
Somne søtt med ein tev tå fred
innåt timber tå grovhogd furu.
- Haverdaln, eg vil hugse deg!

Vegard Vigerust
Kjelde: Evig unge Dovre, Dølaringen, 1993, s. 27