Innlegg

Issoleia

Bilde
av Aslaug Høydal. Aud Hove les.

Eg sit her under Halvorshø
og kjenner gufs frå is og snø.
Men mellom alt det harde grå
skjelv issoleia kvit og mjå.

I kamp mot kulde, vind og storm
får livet tidt ei vesal form
- ei einsleg sjel, ein blom på fjell,
eit barn i krig mot bombeeld.

Det er dei våpen livet gav
å rømma bort og bøya av,
det veike liv vert meire várt
og det som sterkt er meire hardt.

Kjelde: Alt som ventar, Ansgar, 1973, s. 40

Nordved Sjong

Bilde
av Tor Jonsson
Even Lusæter les Nordved Sjong




Eg går her og vinglar og vimar på strendom ein stad nordved Sjong. For minnet krev sine timar - og helst vil det ha ein song.
Eg set meg varleg og ventar til tida går att og bak. Og kvelden kjem att og hentar eit gloande månevrak.
Kveldsvinden hullar ein springar. Og kvelden gøymer ei natt. På vatnet gjer fisken ringar, dei kverv og kjem aldri att -
Da klårnar det opp eit minne på strendom ein stad nordved Sjong: Ein kveld eg møtte ei kvinne for fyrste og siste gong.
Og augo dei smilte: Tak meg. Men tanken kalla det svik: Brenn ikkje bruene bak deg. Slikt er for den som er rik.
Men sumaren vart til ein domar: Syt'kje for lekam og sjel. I bergom står tusen blomar og blømer seg beint i hel. - - - Bårene bevra kring osen, og månen sår sylv over sjo. Og dagen legg atter kosen mot vest og vert borte i blod.
Men ingen, nei, ingen skal finne mitt far i fjellom ved Sjong. Eg ber på ei sorg: Eit minne om fyrste og siste gong.
Kjelde: Dikt i saml…

Storskrytaren

Bilde
av Jan-Magnus Bruheim. Synne Stensgård les.



Det gjekk eit bod gjennom skogen ein måneskinskveld: Haren vil drikke opp elva og lyfte eit fjell!
Og alle dyra som budde nære og langvegs frå, dei strøymde saman om harepusen og ville sjå.
Kattugla sat der med kloke augo utan eit ord. Ho tenkte berre:"Eg tykkjer kjeften er litt for stor."
"Høyr!" hukra haren, "eg tømmer elva - om eg kjem til, og lyfter fjellet med eine labben - dersom eg vil.
Men eg har tenkt meg om, må de veta, eg vil dykk vel: Drakk eg opp elva, så ville de tyrste beint i hel.
Og om eg lyfte bort dette fjellet, som eg kan gjera, så hadde de ingen stad å vera!"
Då svara dyra: "Det var vel omtenkte haretankar, men gjer det lell! For vi kan flytte til andre elvar og andre fjell."
Han såg seg viktig til alle kantar og rundt ikring: "Ja, om eg vil, kan eg greie all ting som ingen ting!"
"Så vil det då!" ropa alle saman, "og gjer det fort!" Då hoppa harepus u…

Sommarsvevn

Bilde
av Tarjei Vesaas

Your browser does not support the audio element. Blågrøne tjønn-vatnet
skvalpar mot steinar.
Takten er sovande.
Glattslikka steinar.
Tusenårs steinar
slikka av båra,
mjukare mjukare.
Først denna kvite,
den grå og den svarte.
Svevnfull er båra
og dreg seg tilbake,
så sola får steike
den kvite, den grå,
og den svarte den største.

Steinane ventar,
tyrste og brennheite,
lint som i vogge,
ventar på båra
den nye, den nye.
Våte og hissande kyss.

Sov sov,
alt som kan flyte
fram og tilbake.
Grønklare vatnet
bar ingen bodskap.
Opptrutna maurar
har slutta å slite,
flyt som eit  minne
om rasande gjerning.
Rek-ved som mørknar
buttar i stranda.

Sovande flyting
fram og tilbake
sommaren lang.
Men vinden er lenger.
Vinden som ingen har sett.

Vinden og båra
kan ikkje tryte.
Vinden og stranda
og tusentals steinar.
Blågrøne vatnet
ber svevnen i fanget.
Blågrøne vatnet
har allverdens tid.

Kjelde: Liv ved straumen, Gyldendal, 1970, s. 79

Røtter i disse fjell

Bilde
av Harald Sverdrup

Stille -
To strå rører seg
under varden.
Sola seiler ned i vest.
Tåke i kjølvannet.
Skyene i vest er fjorder,
fjorder røde av alger,
røde av lengt -

Du gror i disse fjell.
Dine røtter knuger stein,
sprenger seg fram til jord.
Du hører reinen rase forbi.
Du hører myrulla hviske.
To mørke strå
mot himlen.
Stille -

Kjelde: Evig byggende Babel, Gyldendal, 1949, s. 25

Frå ei friarferd i Grimsdale

Bilde
av Vegard Vigerust

Døre på sæterstugu
va delt i tvo.
Ho Kari stakk hugu uti gløtte
og tok te å lokke:
Kyre-o, kome no!
Veondeleg vakker var ho Kari
- eg kjende meg heit og mo.

Trøya i bringun henna
var delt i tvo,
men ista'nfor å kikle ni' gløtte
så tok eg te herme:
Kyre-o, kome no.
Da vart ho Kari aldeles rasan,
ho feta ausa og slo.

Såles vart nåsåbeine mitt
delt i tvo.
Og blodet kom fossan utu gløtte,
og fysst utpå natta
var det eg forstod:
Ein kan kikle budeiom innmed bringun,
men ikkje herme kyre-o!

Kjelde: Evig unge Dovre, Dølaringen, 1993, s. 31

Det gol ein gauk

Bilde
av Ole Arnfinn Torgersrud

Det gol ein gauk i lia.
Og døm som hørte på
gjekk måråvakne ut på svarte åkrer.
Ner synnagauken gjel,
er tia komme te å så.

Det gol ein gauk i lia.
Og mang ein gut dro gla
åt danserslettom borti bjørkelundom.
Ner austagauken gjel,
vil vakkergjenta svårå ja.

Det gol ein gauk i lia.
Og både folk og fe
såg eng og åker vaks og låvå lykke.
Ner vestagauken gjel,
da blir det fruktbart år og fred.

Det gol ein gauk i lia.
Det vart så tomt og audt
og stussleg borti gammelstugu-glasom.
Ner nordagauken gjel,
da spørs det daudt

Kjelde: Det gol ein gauk, Dølaringen boklag, 2001, s. 9