Innlegg

Heimhug

Bilde
av Jan-Magnus Bruheim

Flyttfugleflokkar
søkjer til andre strender,
til land under framande himlar
til venlege kyster
elvar og store skogar.

Men vender
når våren kallar -
kjenner dragnaden i seg
til reiret under eit takskjegg,
inn i ei røys
inne i skogane
ute på myrane
uppe på fjellet
eller i dalane.

Der løynde reir
ligg tome og ventar.

Alle har kvar sin stad
som dei dregst mot
og finn
i kvitrande heimkomeglede.

Kjelde: Dikt i utval, Noregs boklag, 1981, s. 205

Vårblå himil i mars

Bilde
av Olav Aukrust
Even Lusæter les

I stekkja, nedsnøa fjellskog gøymde,
var kjervi utrivne, lasset lesst.
Eg låg på lauvlasset, dorma, drøymde,
og morgonstjerna stod bleik i vest.
Og hesten lunka, og bjølla singla,
det song so vakkert i massing-dingla:
Å linge-ling, linge-linge-lan-
tobak og pipe, so går det an!

Eg låg på ryggen og såg på røyken
vart blåe risar og rare dyr.
Og heid og himil og eg og øyken
og alt ikring oss vart eventyr.
Kva er so gufsande friskt og godt som-
og mildt og drivkvitt og reint og blått som-
- å linge-ling, linge-linge -lei-
ein vårblå himil og mars på heid!

Det skein og blenkte so hål ein blåne,
der slede-meian' på vegen rann.
Og uthengd var det so blank ein måne,
og alt var vakkert og vel i stand.
Det var so inderleg mjukt og mildt, at
det rann so inderleg mjukt og stilt, at
- å linge-ling, linge-linge-lo-
all skog og vigge som fjetra stod.

Og grønt var lasset, og kvit var skogen,
og raud var himil'n i aust å sjå.
Og mi var stundi, og vårleg hugen,

Elvane møtest

Bilde
av Olav H. Hauge
Lese av John Nyutstumo

Elvane møtest, frå kvar sitt fjell.
Grip kvarandre i hendene.
Blandar sin song og sitt blod.

Held fram einige, sterkare,
snåvar ikkje so lett i steinane:
Turrskodd skal ingen vassa oss no!

Kjelde: Dropar i austavind (1966)s. 35

Fjellsjø

Bilde
av Rolf Jacobsen
Janne Langaas les

Fire åer av jern
graver seg ned fra nord
støper sig ut mot sjø.

I fjellenes store kurv
henger en sol-øde mjøs
svartblå med striper av irr. - Etsteds i det store land
- det store hav-land av sten.

Fire åer av jern
støper sig ned fra nord.
Svartblå med skjolder av irr
plasker den øde mjøs
mot fjellenes strand av sten.

Frå samlinga Jord og jern (1933)
Kjelde: Dikt i samling, Gyldendal, 1999, s. 29

Nordland

Bilde
av Knut Hamsun
John Nyutstumo les

Du stejlbratte fjeld!
et storhedens veld
er du, svimlende skyhøje tinde
i nordpolig pragt
af snesprængte dragt,
omsust af frihedens vinde!

Tys! svanenes sang
Til fjære og tang!
Hver blomst har glands i sit øje!
At se skogen i grønt
er saa festligt og skjønt!
det kan smile bort nordboens møje!

Kjelde: Knut Hamsun: En fløjte lød i mit blod, Gyldendal, 2003, s. 17

Berget

Bilde
av Olav H. Hauge
Janne Langaas les

Berget syner meg sine grimor,
skuringsstripor og klomerke etter frost.
Men mange dagar har det drukke sol
og vorte stroke av linn vind.

Kjelde: Dikt i samling, Det Norske Samlaget, 2000, s. 224. Frå samlinga Dropar i austavind, 1966.