Innlegg

Vise i fjell

Bilde
av Signe Seim

Fara i fjell
under solsløkt tind,
finna ein heller for natta.

Krypa i livd
for væte og vind,
finna ein heller for natta.

Lyda til vatn
som droplar i smog,
finna ein hellar for natta.

Høyra kor vind
kan stogga sitt flog,
finna ein heller for natta.

Vita at alt
skal roa seg smått,
finna ein heller for natta,

kjenna det slik,
mot kveld er det godt
finna ein heller for natta.

Kjelde: Sju frostnetter, Det Norske Samlaget, 1979, s. 29

Bånsull

Bilde
(ein haustkveld)

av Olav Aukrust
Merete Byrøygard les

Å skin i skardom.
Hanen gjel og røyk stig på gardom.
Hjalar hjuring høgt i hø.
Rim på blad og bleinka bø.
Gulnar konn i dalom
og visna lyng i lidom,
   - å lidom.

Byssam, å fjaggen.
Kjellargufs og godt øl på kaggen.
Øl til gjest og gjengarmann.
Gamel-Synne mjølk i spann,-
snille Gamel-Synne
og Sissel Søtilbakka,
   - å bakka.

Brim og mysublande
ska' heller ikkje folk vilja vande.
Nysilt mjølk ska' båne' få.
Vert det ingor onnor rå',
so finn me bær i skogen-
men trøyste oss, kjem sjogen,
    - å sjogen.

Myrbær på Mytingen.
Tett på tuva raud finn me tytingen.
Soli skein so varm og blid-
hegg og bring og blåbær-lid
kjem med bær åt bonom,
ja bær åt alle bonom,
   - å bonom.

Byssam, bysam båne'.
Langt burt i berg og bankan blåne.
Rauberg stul og Ljosli gauk,
vakkert vêr og ingen hauk;
berre eg og du, san,
ska' der i fjellom bu, san,
   - å bu, san.

Liten Tusul bror, han
vert nok både sterk, han, og stor, san.
Fan…

Steinen på stupet

Bilde
av Ragnvald Skrede
Bjørn Sigurd Glorvigen les

Boren av skridande bre,
lagd på ein tind,
endeleg løyst or lega
og send som i susande vind,
men stansa på nytt av meinslege makter –
slik ligg steinen på stupet.

Kviler i ladd ro
i tusenår,
duvar i drøymt framsviv,
dirrar i minnet om avlaus-tan.

Så bikkar, så losnar det
ein sundagsmorgon.
Fjellet kastar med nakken,
set i eit skingrande hanegal.
I ei stutt, men veldig stund
er draumane røynd:
Slik fart f i n s t!

Bleike står vi
og skjelv i krutrøyk:
Har du sett slikt flog over fonn?
Har du høyrt slik sukk
eller kjent slik fred?

– – –

Boren av skridande bre . . . .


Kjelde: Den kvite fuglen, Aschehoug, 1955, s. 22

Njupa

Bilde
av Olav Nygard
Lese av John Nyutstumo

I løynde kraa innimillom fjelle
der er so trivlegt og reint eit stelle.
Ein liten fjellbekk renn utfyr der,
og smaabylgja yver steinen slær.

Der veks ein klungerhekk stor og diger.
Naar sevja uppetter klungen stiger,
daa skyt dei grønaste blad og blom
naar vaaren upp i den rifti kom.

Og blomar ljosraude, andre bleike,
sterk daam fraa sume, fraa andre veike.
Dei staar ikring seg baad' dag og natt,
men daamen misser dei nokso bratt.

Ei stund paa sumaren, so dei stender-
sin gode ange daa ut dei sender,
men fagre blomsterkrans snart fell av,
i svarte moldi han finn si grav.

Og so kjem hausten med snjo og kulde,
daa under snjoen dei heilt vert dulde.
Men naar so snjoen om vaaren renn,
Dei atter grøne og friske stend.

Olav Nygards fyrste barndomsdikt i Norsk barneblad, 1900.

Kjelde: Nynorsk lyrikk, Selja forlag, 2009, s. 179

Mere fjell

Bilde
av Rolf Jacobsen

Av og til
må noe vare lenge,
ellers mister vi vel vettet snart,
så fort som allting snurrer rundt med oss.
Store trær er fint
og riktig gamle hus er fint,
men enda bedre -
fjell.
Som ikke flytter seg en tomme
om hele verden enn forandres
(og det må den snart),
så står de der
og står og står
så du har noe å legge pannen inntil,
og kjøle deg
og holde i noe fast.

Jeg trivs med fjell.
De lager horisonter
med store hugg i,
som de var smidd av smeder.
Tenk på: - Den gamle nupen her har stått som nå
helt siden Haralds-tiden.
Den sto her da de spikret en arming fast til korset.
Som nå. Som nå.
Med sildrebekker på og lyngkjerr og den store
bratte pannen
uten tanker i. Den sto her
under Belsen og Hiroshima. Den står her nå
som landemerke for din død, din uro,
kanskje dine håp.
Så du kan gå derbort og holde i noe hardt.
Noe gammelt noe. Som stjernene.
Og kjøle pannen din på den,
og tenke tanken ut.
Og tenke selv.

Kjelde: Samlede dikt, Gyldendal, 1999, s.323

Nordved Sjong

Bilde
av Tor Jonsson
Even Lusæter les Nordved Sjong

Eg går her og vinglar og vimar på strendom ein stad nordved Sjong. For minnet krev sine timar –
og helst vil det ha ein song.
Eg set meg varleg og ventar til tida går att og bak. Og kvelden kjem att og hentar eit gloande månevrak.
Kveldsvinden hullar ein springar. Og kvelden gøymer ei natt. På vatnet gjer fisken ringar, dei kverv og kjem aldri att –

Da klårnar det opp eit minne på strendom ein stad nordved Sjong: Ein kveld eg møtte ei kvinne for fyrste og siste gong.
Og augo dei smilte: Tak meg. Men tanken kalla det svik: Brenn ikkje bruene bak deg. Slikt er for den som er rik.
Men sumaren vart til ein domar: Syt 'kje for lekam og sjel. I bergom står tusen blomar og blømer seg beint i hel. – – – Bårene bevrar kring osen, og månen sår sylv over sjo. Og dagen legg atter kosen mot vest og vert borte i blod.
Men ingen, nei, ingen skal finne mitt far i fjellom ved Sjong. Eg ber på ei sorg: Eit minne om fyrste og siste gong.


Kjelde: Mogning i …

Bera gullsky

Bilde
av Jan-Magnus Bruheim

Kvelden var så ljosleitt
og berga så blå.
Eg gjekk der fylt av glede
for noko eg fekk sjå:

Ei gullsky låg og sumde
høgt over Karitind.
Eg tok ho ned med augo
og bar ho med meg inn.

Eg stilte meg så varsamt
og sa ikkje eit ord.
Med gullskya i augo
stod eg framfor ho mor.

«Du strålar!» sa ho undren
og smilte varmt til meg.
«Ser du? Det er ei gullsky,
eg tok ho med til deg!» 

Kjelde: Om alle tre var like ... barnedikt, Noregs Boklag, 1975, s. 18