Innlegg

Viser innlegg fra september, 2019

Episode ved Snøhetta

Bilde
av Vegard Vigerust

På ski frå Sjo'hættun,
eit rast frå Reinheim
fann eg ei dør åt evigheite

Karmen skakk tå hengjefonn,
dørstokken eit lavgrønt sva,
ljoset va dørklinka -

Ein skimt innover
som berre vart verande
så Dø'n sto att bak døre

Evigheite er augbleket
da alt er vakkert
og du sjøl er sjæl.

Vegard Vigerust
Evig unge Dovre, Dølaringen, 1993, s. 8

I tofeste

Bilde
av Lisbet Lid Venås

Lisbet Lid Venås les

Svartnande flogfjell.
Sleipsikler nedetter skorv.
Hangande hamrar.
Dirrande lausmosetorv.
Gapande urder
der ulykka lurer.

Flåbratte bergrygg
lokka med frodiggrøn to.
Kvitsau vart fanga,
vinn aldri oppatt no.
- Kaldfoss med dunder
larmar innunder.

Fossen et skriket
som ifrå snaue skòr
skjelv gjennom skodda.
- Livredsla rår.
Blodramnar hakkar
i hjelpelaus stakkar.

- Villfjellet hyser fare.
Det gufsar or kvasse klype,
sjogar i tronge gjel.
Sjølvberga kjem aldri liv framom her.

Og ikkje nokon ser
at dyret vonlaust lid
og svelt i hel på moldturr rand.

- Den ingen veit om, ingen hjelpe kan.

Kjelde: Villgras, Fonna Forlag, 1959, s. 16

Fjellblomen

Bilde
av Ragnvald Skrede

Såg du ein einsleg blome
som duva i solbris mild
langt oppi fjell, der ingen
ventar at liv er til?
Slik kan ein stundom finne
tankar som blyge bur
bortgøymde djupast inne
der som ein minst det trur.

Fjellet er hardt og steingrått,
men blomen er kløkk og fin;
ber i si skire klokke
doggdropen blank som vin;
spreier sin veike ange,
smiler i sol og vind.
Ein, kanskje, ikkje mange
staden og blomen finn.

Kjelde: I open båt på havet, H. Aschehoug & Co., 1952, s. 34

Til fjells, i Guds natur

Bilde
fra Kjærlighetens komedie
av Henrik Ibsen
Janne Langaas les


Til fjells, i Guds natur,
som bien jager fra sitt vinterbur!
Jeg har en dobbelt sangbunn i mitt bryst,
en langelek med underspunne strenge,
med tvefoll klang, en høy for livets lyst,
og en, som dirrer under, dypt og lenge.

Kjelde: Dikt, Bokklubbens lyrikkvenner, 1991, s. 21