Innlegg

Viser innlegg fra november, 2017

Du høge fjell

Bilde
av Ragnar Solberg
Bjørn Sigurd Glorvigen les.

Du høge fjell
ti sjog og eld,
du blåe hø
og foss og sjø,
du fuglemyr
og blomster-eventyr,
du kvite tind
og ville vind
som mot me syng,
du brone lyng
du grøne li -
du stille tona mi,
med brus tå æ
frå fonn og bræ
ti vårljos natt, -
på fangade dine
e me sjøl og mine
ska finne att!

Kjelde: Du fjell -, Aschehoug, 1938, s. 5

Blod i snø

Bilde
av Tor Jonsson
John Nyustumo les

No dryp det blod i snø.
Det bed frå svarte augnedjupet,
og angestbåra bevrar gjennom hold:
Eit stakkarsting, ei livredd rjupe,
som, snarefanga, snart er død.

Det kveldar over fjell.
Og månen kliv imellom tindom,
i kalde hjartelause himmelhav.
Ein vindgust sældar snø på rindom
og kverv i kvit og månljos kveld.

Ei stjernebru er strødd,
med æveblenk i jordlivsdagar,
ho speglar seg i svarte augnerømd.
og nordljosteppet skjelv og blagar.
Men auga stivnar, gjennomglødd.
- - -
Her hjelp 'kje bøn, her hjelp 'kje gråt.
For livet sjølv dreg snara åt
og kvæver i den kvite snø
ei von, eit einsleg minne
om sumar over fjell og finne.

Kjelde: Dikt i samling, Noregs boklag, 1967, s. 25

Sut skrik att

Bilde
av Jo Turtumøygard

Månen glitrar på svaberg-svell
høgt i høom, seinvinterkveld.

Kalde fjelldrag av drivkvit lin
ris mot himlen i måneskin.

Svarte skuggar i berg og urd
smyg i gjelom og ligg på lur.

Månen smett bakom flogbratt fjell.
Att ligg svart-kalde vinterkveld.

Uro vaker i stille natt.
Hubro uler, sut skrik att.

Kjelde: Jøkulen græt, Fonna forlag, 1970, s. 32