Innlegg

Viser innlegg fra november, 2013

Sørmed hølom

Bilde
av Tore Ørjasæter

Å det skin mot Sot-fly flåe
klårt mot himil-kvelving blåe
burt i bratte Brennstøls-fjell.
Gjenom linne lufti Lidar-
vatne skimtar eg, det vidar
seg so vænt i stille kveld.

Her ja; sørmed desse hølom
midt imillom blåe stølom
Røykjeskôlen still i skygd
ligg med løyndomsfulle lider,
her eingong i gamle tider
var ei sæterhytte bygd.

Då dei kom til støls um våren,
inni selet, attmed åren,
låg eit mannslik hovudlaust.
Folki fælne heimatt vende,
sæterhuse ned dei brende,
bygde sæter lenger aust.

Sida er det som det skulde
vore noko av de dulde,
løynde her ved denne stad.
Desse djupe bjørkelundar
ned mot vatne! Stillt det blundar
utan blek av minste blad.

Noko er det som ligg under,
som eit mord ved midnatt-stunder
tyngjande med sonings-skuld.
Minne vaker og det gøymer
udåds-otten. Stødt han drøymer,
under lidi løynd og duld.

Kjelde: Dikt i samling, Ashehoug, 1985, s. 88